Czy Kryzys demograficzny to wina kobiet?

Zapraszamy na spotkanie organizowane przez stowarzyszenie Czerwoni, na którym opowiemy czemu kryzys demograficzny nie jest winą kobiet. Przedstawimy naszą perspektywę feminizmu socjalnego i chętnie posłuchamy o waszych doświadczeniach z pracą, mieszkalnictwem i próbą radzenia sobie w świecie, który raz po raz doświadcza nowych kryzysów spowodowanych przez kapitalizm.

Piątek 13 marca
godzina 18:00

Dom Sąsiedzki w Pałacu
ul.Batorego 18
Gdańsk Wrzeszcz

Straszny jest w ogóle framing tej dyskusji, że mamy jakiś "kryzys demograficzny".

Nie mamy. Mamy potencjalny kryzys systemu opieki w kapitalizmie i kryzys wytwórczości. Ostatecznie idzie tylko o to, że nie mamy zastępowalności nowych pokoleń pracowników i płatników. Nasz "model demograficzny" jest wymyślony tak samo jak model wzrostu gospodarczego – zakłada się że będzie szedł ad infinitum.

Właściwie nie jest to kryzys, tylko żądanie kapitalistycznych aktorów, by nowe pokolenia swoją pracą i kapitałem płaciły za fakt ciągłego istnienia tych starych.

Tymczasem jest to klasyczny degrowth, napędzany czynnikami nie ideologicznymi, a wręcz biologicznymi. Populacje zawsze dążą do samoregulacji w obliczu kurczących się zasobów lub zbyt dużego zagęszczenia. Kiedy pojawia się obietnica nowych zasobów (np. kończy się wojna), lub kiedy rozmnażanie się jest względnie skuteczną strategą ich zdobycia, populacje rosną, a potem maleją w miarę wzrostu tzw. współczynnika dobrobytu.

Ergo: wszystko jest w porządku. Starzejące się czy zmniejszające się społeczeństwo to po prostu kwestia wejścia na bardziej realistyczny poziom skalowania infrastruktury, sieci pomocy itp.